+این پنچ پنجه امشب، هم خوابگان خاکند
بدرود دست و گیتار، سیگار پشت سیگار
ماسیده شد تماشا، بر میله میله پولاد
در یک تنور نمدار، سیگار پشت سیگار

++گرچه میگویند این دنیا، بهغیر از خواب نیست
ای اجل! مهماننوازی کن که دیگر تاب نیست!

صبح بخیر بنفش تو

از آن سوی گوشی تلفن

جنگلی را در من رویاند

نزار قبانی

با ابرها چه غصهی پنهانیست؟

این عصرِ چندشنبهی بارانیست؟

با چتر آمدی و نفهمیدی

دنیا که زیرِ چترِ تو تنها نیست!

من خستهام، پیادهرویی خیسم

داغم همیشه در دلِ پیشانیست

وقتی که عاشقی سرِ هر کوچه

بازیِ بچّههای دبستانیست

وقتی که میبُرند مدام از هم

این عشق نیست، چاقوی زنجانیست

تو رفتهای پیادهرَوی اما

در سینهی پیادهرو توفانیست:

ای سایهای که از سرِ من کم شد

من طاقتم به قدرِ تو طولانیست!

مژگان عباسلو

فریاد که سوز دل عیان نتوان کرد
با کس سخن از داغ نهان نتوان کرد

اینها که من از جفای هجران دیدم
یک شمه به صد سال بیان نتوان کرد
وحشی بافقی

تلخ است عمر ما، به شتابش از آن خوشیم
عمری که تلخ می گذرد در گذار بِه
طالب آملی

محراب سجود خویشتن باید بود
معراج صعود خویشتن باید بود
بر گرد حریم خویشتن باید گشت
معمار وجود خویشتن باید بود
فیضی ناگوری

ما هیچ وقت به هم نمی رسیم
همیشه سوزنبانی هست
که به وقت رسیدنمان
خط ها را عوض کند.
رضا کاظمی

پنجره را باز کن که آمدم امشب
مست ز میخانه های شهر سیاهم
پنجره را باز کن مگر تو نگفتی:
پنجره گر باز بود چشم براهم؟

نعره کشیدم که : آااای پنجره وا کن
لب ز لبی وا نشد سوال کند: کیست؟
پنجره بسته ست - آه - پنجره بسته ست
هیچ کسی در اتاق منتظرم نیست!
نصرت رحمانی

بیا واژه ها را عوض کنیم
"شبت بخیر"
دیگر حلاوتِ قبل را ندارد
بیا آرزوى دیگرى کنیم براى هم
مثلاً بگوییم
"شبت بى فکر"...

قهوه دم میکنم
نصف قاشق سیانور
به فنجانت میریزم!
لبخند که میزنی
میگویم:
قهوه ات سرد شده
بگذار عوضش کنم!
این کار هر شب من است
سالهاست که میخواهم تو را بکشم
ولی لبخندت را...
چه کنم؟....
موریس مترلینگ

شبیه مِه شده بودی
نه می شد در آغوشت گرفت
و نه آنسوی تو را دید.
تنها می شد؛
در تو گم شد
که شدم...
رویا شاه حسین زاده

دست فلک کبود شد از گوشمال و ما
مشغولِ خاکبازیِ طفلانه یِ خودیم!!!!
صائب تبریزی

گفتی مننتظر نمان

اما نمی دانستی

من همین که زنده ام

یعنی منتظر توام

کاظم خوشخو

گرچه نزدِ ما سرِ ناسازگاری داشتی
پرچمِ تسلیم، پیشِ دیگری افراشتی!

ما گذشتیم از گناهِ دوستان، اما تو هم
دشمنِ ما را نباید دوست می پنداشتی!

عاقبتت از رفتنت روزی پشیمان می شوی
راهِ برگشتن برای خود چرا نگذاشتی؟

کاش جایِ درد دل کردن برای دیگران
حرمتِ این عشق را چون من نگه می داشتی!

دوست وقت دشمنی هم "دوست" می ماند ولی
بعد از این تصمیم با تو: دشمنی یا آشتی؟

علی مقیمی

جایگاه شهود

نمایشگاه کتاب

سالن A4 راهرو 1 انتشارات سوره مهر

تب دارم و میدانم تا صبح نمی مانم...

شاد شادم دل پر درد اگر بگذارد
روزگار و غم نامرد اگر بگذارد

عاشق نور و نسیم و سحر و روشنی ام
این شب تیره و دلسرد اگر بگذارد

ساکن خلوت شب های سکوت آهنگم
دلم این عاشق شبگرد اگر بگذارد

می سرایم غزلی سبزتر از روح بهار
این خزان این نفس زرد اگر بگذارد

گفتی از عشق برایت غزلی ساز کنم
باشد اما دل پر درد اگر بگذارد